Karmienie piersią ma trzy podstawowe funkcje: zaspokaja potrzeby biologiczne i emocjonalne dziecka, a także wpływa na przekonanie matki, że dobrze realizuje swoje rodzicielskie obowiązki. O potrzeby biologiczne noworodka zadbała natura, wyposażając każdą matkę w pokarm bogaty w olbrzymie walory odżywcze i wzmacniające odporność. Reszta natomiast leży już w gestii rodziców.

Jednym z powodów płaczu małego dziecka jest głód. Płacze, nie mogąc inaczej zasygnalizować swoich potrzeb. Ale jednocześnie, jeśli przez dłuższy czas zanosi się szlochem, nie jest w stanie uspokoić się od razu, kiedy otrzyma pokarm. Krzyk noworodka trwający bez końca wyczerpuje rodziców i sprawia, że są oni przemęczeni. Przemęczenie rodziców sprawia natomiast, że stają się mniej wrażliwi na sygnały dziecka. Tworzy się błędne koło, w którym obie strony są rozdrażnione i wyczerpane. Aby uniknąć wpadania w tego rodzaju pułapki, trzeba, nieco intuicyjnie, nauczyć się rozpoznawać potrzeby malucha. Karmienie piersią tworzy więź emocjonalną w rodzinie, jest najlepszą formą rozwiązywania problemów i pomaga prawidłowo reagować na znaki, wysyłane przez dziecko. Ponadto noworodek czerpie przyjemność z procesu ssania, dlatego karmienie jest nie tylko drogą do zaspokojenia głodu, ale także swego rodzaju zabawą, uspokaja go i relaksuje.

Prawidłowe przystawienie do piersi jest dla młodej matki bardzo trudnym zadaniem. Pediatrzy zalecają naturalne karmienie dziecka rozpocząć bezpośrednio po porodzie, wychodząc z założenia, że potem będzie już tylko trudniej. Poza tym ssanie nie przychodzi maluchowi z łatwością w pierwszych dniach życia. Jednak sam wczesny kontakt z matką ogranicza stres i ból, związany z przebyciem trudnej i niewygodnej drogi na świat. Malec odbiera wówczas pierwsze, nieświadome sygnały, że jest kochany, akceptowany i potrzebny. Te prymarne chwile spędzone razem będą bezpośrednio kształtować relację między matką a dzieckiem. Mogą zaowocować silnym przywiązaniem do potomka i większym poczuciem odpowiedzialności za niego.

Karmienie piersią nie jest łatwą czynnością, początkowo może wydawać się ekstremalnie niemożliwe technicznie. Porady położnej dotyczące prawidłowych technik są cennymi wskazówkami, ale nie zastąpią najważniejszego, w co matka powinna się uzbroić – chęci i cierpliwości. Na tym, jak i na wszystkich innych polach życiowych, sukces zależy od naszego najważniejszego organu – mózgu. Jeśli matka jest pozytywnie nastawiona do macierzyństwa i naturalnego karmienia, z pewnością uda jej się podołać nowym obowiązkom. Ważny wpływ będzie miała także pozytywna postawa partnera. Powinien on umiejętnie zachęcać do podejmowania kolejnych prób w przystawianiu dziecka do piersi, by matka nie zrażała się niepowodzeniami. Dzięki temu ojciec od pierwszych chwil może uczestniczyć w życiu swojego potomka.

Każdy człowiek ma inne preferencje dotyczące fazy snu i czuwania, przejawia zróżnicowaną aktywność w ciągu doby i inaczej odpoczywa. Niektórzy z nas wolą pracować rano, inni w nocy. Różni nas także potrzebna ilość snu. Te skłonności kształtujemy w ciągu pierwszych tygodni życia, a ich prawidłowy rozwój odpowiada za nasze zdrowie fizyczne i psychiczne. Najlepszym wsparciem przy kształceniu się indywidualnego rozkładu dnia jest karmienie piersią na żądanie, które umożliwia dzieciom swobodny rozwój swoich preferencji. Pozwala im odnajdywać te momenty, w których chcą spać i w których chcą czuwać, dzięki czemu uczą się dobierać pory danych aktywności odpowiednio zgodne z pracą swojego ośrodkowego układu nerwowego.